Dzwonnica w kościele

W dolinie Czarnego Wagu, u zbiegu z rzeką Ipoltice, znajduje się kościół wraz z terenem, który w 1990 roku został uznany za narodowy zabytek kultury. Częścią kompleksu jest także cmentarz leśny. Tutejsze lasy były niegdyś uprzywilejowanym terenem łowieckim królów węgierskich. W 1804 roku polował tu arcyksiążę i palatyn Józef Habsburg, wnuk Marii Teresy i brat cesarza Franciszka I. Aby upamiętnić jego pobyt, posiadłość Hrádoc chamber wzniosła kwadratową kolumnę pamiątkową, która stoi tu do dziś. Dominantami dawniej zniszczonego miejsca, które dzięki leśnikom zostało stopniowo odrestaurowane, są rzymskokatolicki kościół Świętej Trójcy i drewniana dzwonnica z gontowym dachem w kształcie dzwonu. Pierwotnie drewniany kościół został zbudowany w 1803 r., a następnie przebudowany z cegły. Dzwonnica stoi na kamiennej podmurówce i ma wymiary cztery na cztery metry. Jej konstrukcja składa się z ciosanych belek aż do dachu. Dzwonnica ma dwie kondygnacje, a jej ściany składają się z pionowo przybitych desek, z wąskimi drewnianymi listwami zakrywającymi połączenia między nimi. Budynek przykrywa hełm pokryty gontem oraz miedziany mak z podwójnym metalowym krzyżem na szczycie. Pierwotne wejście znajdowało się od strony południowej, ale ponieważ dzwonnica była również używana jako kostnica, aby nie trzeba było obracać trumny, drzwi zostały zbudowane po przeciwnej stronie. Budynek ma cztery okna, a na oba piętra prowadzą drewniane schody. Wewnątrz dzwonnicy znajdują się napisy od tych, którzy ją naprawiali, ale głównie od odwiedzających. Niegdyś znajdowały się w niej dwa dzwony, z których większy zaginął, a pozostał tylko mniejszy. W wieży znajduje się również jednowskazówkowy zegar wieżowy, który jest napędzany przez spadające ciężarki, które wprawiają w ruch koła zębate. Zegar ma dwa kamienne obciążniki przymocowane do lin biegnących przez drewniane koła pasowe w dzwonnicy. Obciążniki stopniowo opadają w płytowych szybach na głębokość 1,2 metra poniżej poziomu gruntu. Jedna lina z obciążnikami ma około 11 metrów długości, a każdy obciążnik waży około 40 kilogramów. Napęd ten jest zaskakująco dokładny, ale zegar musi być nakręcany co 12 do 14 godzin. Tarcze znajdujące się po trzech zewnętrznych stronach wieży są również wyjątkowe. Mają one średnicę jednego metra i są wykonane z drewna jodłowego. Metalowa wskazówka godzinowa ma strzałkę z trzema słońcami na górnym końcu i wąski półksiężyc na dolnym końcu. Pierwotnie oba końce były pozłacane, co zostało przywrócone podczas renowacji budynku w 2007 roku. Urządzenie perkusyjne zegara uderza od jednego do dwunastu uderzeń w mały dzwon co pełną godzinę, dzięki czemu wytwarza 78 uderzeń w ciągu dwunastu godzin. Lasy Republiki Słowackiej utworzyły również dwa ważne obszary leśne na tym terenie.