Ławki w Valč

Ławki w Valču. Pod wychodniami gór Lúčanská Mala Fatra, u ujścia dolin Valčianská i Slovianská, u podnóża wzgórza Kriváň, znajduje się miejscowość Valča. Bliskość potężnej góry była w przeszłości ważnym źródłem surowców, bez których codzienne życie nie byłoby możliwe. Ludzie pozyskiwali nie tylko drewno, ale także kamień - zwłaszcza wapień i dolomit, które wykorzystywali do budowy swoich domów. W dzielnicy Valčany zachowały się dwa grodziska z okresu prehistorycznego. Oba są nadal widoczne w terenie. Jeden z nich znajduje się na wybitnym wzgórzu Hrádok, które wznosi się bezpośrednio nad miejscowością. Jest ono otoczone z trzech stron stromymi zboczami, a najłatwiejszy dostęp do niego znajduje się od północnego wschodu. Prawdopodobnie właśnie tam znajdowało się wejście do grodu. Zachowały się tu pozostałości dawnego wału obronnego. Na miejscu znaleziono małe fragmenty ceramiki, co sugeruje, że wzgórze było zamieszkane w okresie późnołacińskim, około I wieku pne. Możliwe jest jednak, że był on również używany w młodszym średniowieczu lub w okresie nowożytnym. Drugim ważnym stanowiskiem archeologicznym jest grodzisko w dolinie Slovianská, nad stawami Brčná. Odkrycie brązowej sprzączki i odłamków z czasów kultury Púchov pozwala datować zasiedlenie tego grodu na I wiek p.n.e.. Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwy miejscowości Valča. Jedna z nich mówi, że nazwa pochodzi od działalności, którą mieszkańcy zajmowali się w przeszłości - było to tkanie tkanin. Inna wersja głosi, że nazwa pochodzi od imienia Volko - człowieka, który był właścicielem ziemi, na której obecnie stoi wieś. Zgodnie z tym, Valča pierwotnie miała być "ziemią Volko". Trzecia możliwość opiera się na legendzie o Koźmie i Banie. Według niej nazwa wsi pochodzi od imienia Volko, wnuka Radona, komisarza z pobliskich Príbovic. W zapisach historycznych miejscowość jest wymieniana już w 1252 r. jako "Wolka", w 1262 r. jako "Volcsa" lub "Wolcha", a w 1534 r. jako "Walcha". W języku węgierskim nazwa miejscowości brzmi "Valcsa". Valca była również znana z uprawy oleju i szafranu. Dwór nadal stoi we wsi, podobnie jak oryginalne olejarnie w jej pobliżu. Olejarze z Valcea byli znani daleko poza granicami kraju - sprzedawali swoje produkty nawet w carskiej Rosji, Persji, Hiszpanii i Stambule. Byli znani w całej Europie. Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego jest dominantą Valcei. Jest to wczesnorenesansowy kościół z późniejszymi barokowymi modyfikacjami. Został zbudowany na miejscu starszego kościoła z XVI wieku. W XVII wieku dobudowano kolejną część, a w pierwszej połowie XVIII wieku kościół został wyremontowany. Jest to kościół trójnawowy z segmentowym zwieńczeniem prezbiterium. Od strony północnej znajduje się pierwotny kościół z prostym hełmem. Jest on sklepiony sklepieniem krzyżowym i sieciowym. Nowsza nawa główna ma sklepienie krzyżowe z grzebieniem, a nawa południowa - sklepienie sieciowe. Fasada jest prosta, a w rogu wieży znajdują się filary podtrzymujące. Chrzcielnica w kościele pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku i jest wykonana w stylu barokowo-klasycystycznym. Patronami kościoła - a także całej miejscowości - są Święty Krzyż i Święta Helena. Jej korona widnieje również w herbie gminy. W 2001 roku w parku przed kościołem wybudowano i poświęcono kaplicę Matki Boskiej z Lourdes. Z kościoła wyraźnie widać nową ławkę nad kościołem - dużą drewnianą ławkę z widokiem. Stoi ona na wzgórzu Kriváň i została zbudowana przez Milana Tomčány'ego i jego siostrzeńca Martina. Ławka oferuje piękny widok - na zachodzie możemy zobaczyć dużą część wioski i góry Małej Fatry. Na wschodzie możemy zobaczyć imponującą panoramę Kotliny Turczańskiej, która graniczy z górami Wielkiej Fatry. Dostęp do ławki jest łatwy. Wystarczy zaparkować obok kościoła i można do niej dotrzeć pieszo w około pięć minut. Megalavička nad Valčou ma wszystkie warunki, aby stać się popularną atrakcją turystyczną.