Zamek Sklabiňa jest jednym z największych kompleksów zamkowych w regionie Turiec i w całym regionie Żyliny. Znajduje się u podnóża Wielkiej Fatry, na miejscu starszego grodu i został zbudowany prawdopodobnie w pierwszej połowie XIII wieku. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1309 roku i jest związana z imieniem burmistrza Volen, Magister Donč. Od XIV wieku pełnił ważną funkcję administracyjną jako siedziba stolnika turczańskiego. Zamek był siedzibą starostów, zarządzał powiatem, pobierał myto, przechowywał archiwa i prowadził więzienie. Znaczenie zamku było tak duże, że w średniowieczu przeszedł on kilka przebudów i fortyfikacji. W latach 1410-1469 znajdował się pod opieką polskiej rodziny Balickich. W 1434 r. został zaatakowany i spalony przez husytów, co wymagało gruntownej odbudowy. Od 1527 roku przeszedł w ręce rodziny Révay, która była właścicielem zamku przez prawie cztery stulecia.
To właśnie oni uczynili z niego centrum władzy i reprezentacji. Zbudowano tu dwór, później muzeum, a zamek otrzymał nowe fortyfikacje. Niektóre osobistości z rodziny Révay wywarły dramatyczny wpływ na historię - na przykład baron Daniel skończył na szafocie, a Elżbieta mieszkała tu przez dwadzieścia lat w separacji z mężem. Podczas II wojny światowej dwór został spalony przez faszystów w odwecie za działalność partyzancką. Dziś zamek jest ruiną, ale zachowało się wiele elementów architektonicznych - kaplica z pozostałościami gotyckich okien, mury budynków mieszkalnych, bastiony, fragmenty wieży i dworu.
Układ zamku jest czytelny i nadal można poczuć siłę dawnego centrum Turca.