Zamek Orawski

Zamek Orawski wyrósł na skalistym klifie nad rzeką Orawą w połowie XIII wieku. Pierwotnie znajdowała się tu drewniana twierdza, która po najeździe tatarskim została zastąpiona kamiennym zamkiem. Był stopniowo rozbudowywany i przechodził przez ręce kilku ważnych szlachciców i władców - wśród nich byli Matúš Čák Trenčiansky, Karol Róbert i rodzina Turzów, którzy znacznie przebudowali zamek. Od 1370 r. służył jako zamek powiatowy i zarządzał prawie całym regionem Orawy. Kompleks budynków rozciąga się na trzech poziomach i łączy w sobie różne style budowlane - od romańskiego po barokowy. W 1626 r. z inicjatywy córek Juraja Turzy powstał tu tzw. Orawski Majątek Złożony - wspólna szlachecka własność zamku. Zamek przetrwał pożar w 1800 roku i zamieszki wojenne. W czasie II wojny światowej Niemcy wykorzystywali go jako punkt obserwacyjny, ale po ataku artyleryjskim wycofali się, aby zamek nie został zniszczony. Gruntowna renowacja miała miejsce w latach 1953-1968 i od tego czasu jest siedzibą Muzeum Orawskiego. Dziś jest to jeden z najczęściej odwiedzanych zabytków w północnej Słowacji.