Zamek i dwór w Liptowskim Gródku

Liptovský Hrádok jest jedyną ruiną zamku wodnego na Słowacji. Stoi na niewielkiej wapiennej skale nad rzeką Bela w północnej części miasta o tej samej nazwie. Gotycki kamienny zamek został zbudowany po 1314 roku przez Donča, starostę Svolenca. Skała otoczona była fosą, a zamek strzegł ważnego skrzyżowania szlaków handlowych - Spiskiej Cesty i słynnego Bursztynowego Szlaku. Pierwsza pisemna wzmianka o zamku pochodzi z 1341 roku. Historia zamku jest pełna zmian właścicieli. W 1433 roku został zajęty przez husytów, później przez Jiskrovów. W 1600 roku zamek nabyła Magdalena Zaiová, która przebudowała go i ukończyła renesansowy dwór z dwoma skrzydłami. Po jej śmierci zamek przejęła wdowa po Mikulášu Šándorfim. Zamek był tak bezpieczny, że podczas powstania antybysburskiego ukryto w nim królewską koronę św. Służył jako ważny punkt oparcia dla armii cesarskiej, ale po bitwie z rebeliantami w 1709 r. został poważnie uszkodzony. W 1721 roku zamek został przejęty przez rodzinę Lichtensteinów. Zbudowali tu młyn, browar, magazyn soli i napędzany wodą tartak, przyczyniając się tym samym do rozwoju całej okolicy. Ostatni prywatny właściciel, Emanuel Lichtenstein, sprzedał zamek Komorze Królewskiej. Dziś zrekonstruowany zabytek jest własnością prywatną i stanowi unikalny przykład fortyfikacji wodnej na naszym terenie.